Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 13ης Σεπτεμβρίου, τρία άτομα, δύο άνδρες και μία γυναίκα, μπήκαν στην πανεπιστημιούπολη του College of Staten Island από έναν κατεστραμμένο φράχτη. Το υπόλοιπο της νύχτας πέρασαν από δύο κτίρια, προκάλεσαν ζημιά στο δάπεδο του κεντρικού γυμναστηρίου, έκλεψαν και τράκαραν ένα όχημα γκολφ, και άφησαν ένα ντους εργαστηρίου να τρέχει για σχεδόν επτά ώρες. Οι καθηγητές εκτιμούν τη ζημιά σε σχεδόν 100.000 δολάρια.
Τι συνέβη στην πραγματικότητα
Το ABC7 New York μετέδωσε την υπόθεση στις 27 Οκτωβρίου, επικαλούμενο το NYPD. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι τρεις μπήκαν στην πανεπιστημιούπολη από ένα κατεστραμμένο τμήμα του φράχτη. Μπήκαν στο Sports and Recreation Center από μια ξεκλείδωτη πλαϊνή πόρτα, κάτι που κατέγραψε η κάμερα ασφαλείας, και πέταξαν αρκετά κιγκλιδώματα πάνω από ένα πεζούλι. Τα κιγκλιδώματα προκάλεσαν ζημιά στο δάπεδο του κεντρικού γυμναστηρίου που χρησιμοποιούν η γυναικεία ομάδα μπάσκετ και η ανδρική ομάδα της Division II.
Στη συνέχεια η ομάδα πήρε ένα όχημα γκολφ, το οδήγησε στην πανεπιστημιούπολη και το τράκαρε. Μπήκαν επίσης στο κτίριο Βιολογικών και Χημικών Επιστημών από μια ξεκλείδωτη πόρτα. Σύμφωνα με τους καθηγητές, κάποιος τράβηξε τον μοχλό ενός ντους έξω από ένα εργαστήριο χημείας στον δεύτερο όροφο, και το νερό έτρεχε για σχεδόν επτά ώρες μέσα στη νύχτα. Πλημμύρισε ένα εργαστήριο βιολογικής έρευνας στον πρώτο όροφο και το υπόγειο, έριξε τμήματα της οροφής και φούσκωσε τοίχους στο Advanced Imaging Facility. Τα μικροσκόπια εκεί ήταν προστατευμένα και δεν έπαθαν ζημιά. Όταν δημοσιεύτηκε το ρεπορτάζ δεν είχαν ανακοινωθεί συλλήψεις, και το κολέγιο δήλωσε ότι σχεδιάζει να προσθέσει κάμερες και άλλα μέτρα προστασίας.
Το κενό ανίχνευσης
Η πανεπιστημιούπολη είχε φράχτη και είχε κάμερες. Ο φράχτης είχε ένα κατεστραμμένο τμήμα, και αυτό αρκούσε για να μπουν τρία άτομα περπατώντας. Η κάμερα στην πλαϊνή πόρτα του γυμναστηρίου τους κατέγραψε, και το υλικό αυτό βοηθά τώρα την έρευνα. Τίποτα στα ρεπορτάζ δεν δείχνει ότι κάποιος ειδοποιήθηκε όσο η ομάδα βρισκόταν στην πανεπιστημιούπολη, και το ντους του εργαστηρίου έτρεχε για σχεδόν επτά ώρες.
Οι κάμερες επαληθεύουν ό,τι μπορούν να δουν, και η ανάλυση βίντεο μπορεί επίσης να δίνει δικούς της συναγερμούς, όμως τα αποτελέσματα εξαρτώνται από τον φωτισμό, την απόσταση, τη θέση και τη ρύθμιση. Τα μεσάνυχτα μια πανεπιστημιούπολη έχει φωτισμένες εισόδους κτιρίων και μεγάλα σκοτεινά τμήματα φράχτη ανάμεσά τους. Η εισβολή ξεκίνησε στη γραμμή του φράχτη, σε ένα τμήμα που κανείς δεν παρακολουθούσε εκείνη την ώρα. Περισσότερες κάμερες θα βοηθήσουν στην επαλήθευση. Κάτι πρέπει ακόμη να δώσει τον πρώτο συναγερμό στον φράχτη.
Πώς το PulseVi αντιμετωπίζει αυτό το ζήτημα
PulseVi είναι ένας αισθητήρας LiDAR 3D στερεάς κατάστασης. Σαρώνει έως 30 καρέ το δευτερόλεπτο, δημιουργεί ένα τρισδιάστατο νέφος σημείων της σκηνής και χρησιμοποιεί AI για να ταξινομεί ανθρώπους και οχήματα, ώστε μικρά ζώα και σκουπίδια που παρασύρει ο αέρας να φιλτράρονται. Είναι ενεργός αισθητήρας, άρα λειτουργεί σε απόλυτο σκοτάδι, και δεν έχει κινούμενα μέρη.
Για ένα όριο πανεπιστημιούπολης όπως αυτό, το PulseVi θα τοποθετούνταν σε ιστό ή σε κτίριο και θα ρυθμιζόταν ως παράλληλος εικονικός φράχτης: μια ζώνη ανίχνευσης 3D, ορισμένη μέσω λογισμικού, κατά μήκος της γραμμής του φράχτη. Η ζώνη είναι ένας όγκος χώρου, οπότε δεν εξαρτάται από την κατάσταση του πλέγματος. Ένα κατεστραμμένο τμήμα, ένα άνοιγμα ή ένα χαμηλό σημείο καλύπτονται όπως ένα άθικτο τμήμα. Τρία άτομα που διασχίζουν αυτή τη ζώνη λίγο μετά τα μεσάνυχτα θα ταξινομούνταν ως άνθρωποι και θα ενεργοποιούσαν συναγερμό μόλις έμπαιναν σε αυτήν, πριν φτάσουν στην πλαϊνή πόρτα του γυμναστηρίου. Ο συναγερμός μπορεί να εμφανίσει την πλησιέστερη κάμερα ή να στρέψει μια κάμερα PTZ σε προκαθορισμένη θέση, ώστε ένας χειριστής ή ένας υπάλληλος ασφαλείας της πανεπιστημιούπολης να δει ποιος είναι εκεί ενώ η ομάδα βρίσκεται ακόμη κοντά στον φράχτη.
Το PulseVi έχει περιορισμούς. Η βροχή, το χιόνι, η σκόνη και η ομίχλη μπορούν να αποδυναμώσουν το οπτικό σήμα σε μεγαλύτερες αποστάσεις, και δέντρα, κτίρια ή σταθμευμένα οχήματα μπορούν να δημιουργήσουν κρυφές περιοχές. Η RBtec μοντελοποιεί την κάλυψη από το σχέδιο του χώρου αντί να υποθέτει τη μέγιστη εμβέλεια, και η τοποθέτηση και η θέση σε λειτουργία καθορίζουν πόσο καλά αποδίδει κάθε ζώνη. Ένας κατεστραμμένος φράχτης χρειάζεται και πάλι επισκευή· μέχρι να επισκευαστεί, η ζώνη καλύπτει το κενό.
Τι πρέπει να ρωτούν οι ιδιοκτήτες εγκαταστάσεων
Ποια τμήματα του φράχτη μας είναι κατεστραμμένα αυτή τη στιγμή, και ποιος το γνωρίζει; Αν κάποιος περνούσε από ένα από αυτά τα μεσάνυχτα, τι θα μας ειδοποιούσε, και ποιος θα λάμβανε τον συναγερμό; Μπορεί αυτό το άτομο να δει την εικόνα μιας κάμερας από το σημείο μέσα σε δευτερόλεπτα; Βασιζόμαστε σε κλειδωμένες πόρτες μέσα στην περίμετρο, και πώς θα μαθαίναμε αν κάποια έμεινε ανοιχτή;
Το συμπέρασμα
Στο College of Staten Island, το πρώτο σημάδι προβλήματος ήρθε όταν η ζημιά είχε ήδη γίνει. Μια ζώνη ανίχνευσης κατά μήκος του φράχτη θα είχε σημάνει συναγερμό όταν τρία άτομα τη διέσχισαν, πριν από το γυμναστήριο, το όχημα γκολφ ή το εργαστήριο. Οι κάμερες στη συνέχεια επιβεβαιώνουν ποιος είναι εκεί και τι κάνει. Μιλήστε με την RBtec για τον σχεδιασμό ζωνών ανίχνευσης στην περίμετρο μιας πανεπιστημιούπολης.
