Ένα τερματικό αργού πετρελαίου δεν έχει ένα περίπλοκο πρόβλημα ασφάλειας. Έχει ένα πολύ μεγάλο. Σχεδόν τα πάντα που αξίζει να προστατευτούν βρίσκονται μέσα σε ένα όριο που είναι μακρύ, απλό και πολύ μακριά από οποιονδήποτε το κοιτάζει.
Ο ιστότοπος
Ένας τερματικός σταθμός αργού πετρελαίου στη νότια Τέξας. Δεξαμενές αποθήκευσης, πολλαπλοί βαλβίδων, μονάδες ανtλιών και λωρίδες φορτηγών, εντός μιας περιμέτρου που είναι κυρίως συρματόπλεγμα και εκτείνεται μέσα σε ανοιχτή θαμνώδη έκταση.
Η δυσκολία σε μια τοποθεσία σαν κι αυτή είναι η απόσταση. Η περίμετρος μετριέται σε χιλιάδες πόδια, και το μακρινό άκρο οποιασδήποτε διαδρομής δεν βρίσκεται καθόλου κοντά στην πλησιέστερη κάμερα ή στον πλησιέστερο άνθρωπο. Μια κάμερα που καλύπτει τόση έκταση διανέμει έναν σταθερό αριθμό pixel σε μια πολύ ευρεία σκηνή, επομένως μια φιγούρα κουλουριασμένη δίπλα στο πλέγμα στην άκρη μιας διαδρομής, τη νύχτα, μέσα σε αντανάκλαση φωτός ή σκόνη που φυσάει, είναι ένας μικρός στόχος χαμηλής αντίθεσης. Η ίδια γεωμετρία ισχύει και για μια περιπολία: μέχρι τη στιγμή που κάποιος θα διασχίσει τη γραμμή με όχημα, οτιδήποτε συνέβη έχει προλάβει να τελειώσει.
Αυτό είναι το κενό. Όχι η έλλειψη καμερών, αλλά το γεγονός ότι τίποτα δεν είχε τοποθετηθεί ώστε να εντοπίσει μια παραβίαση τη στιγμή και στο σημείο που συνέβη.
Τι Εγκαταστήσαμε
Ανίχνευση τοποθετημένη σε φράχτη σε ολόκληρη την περίμετρο με τη χρήση IRONCLAD, με επαλήθευση κάμερας μέσω Vidalert.
Το σύστημα IRONCLAD τοποθετείται απευθείας στο πλέγμα του φράχτη και ανταποκρίνεται στο μηχανικό σήμα που εκπέμπεται όταν ο φράχτης υποστεί κοπή ή αναρρίχηση. Η περίμετρος χωρίζεται σε ζώνες, οπότε ο συναγερμός συνοδεύεται από τη συγκεκριμένη τοποθεσία και όχι ως γενική ειδοποίηση. Η επαλήθευση γίνεται από κάμερες που καλύπτουν την ίδια περιοχή: όταν μια ζώνη στέλνει σήμα, ο χειριστής εξετάζει το συγκεκριμένο τμήμα του φράχτη, αντί να αποφασίζει στα τυφλά ή να μεταβεί επί τόπου για έλεγχο.
Η αλλαγή βρίσκεται στο τι κάνει την παρατήρηση. Ο φράχτης έγινε ο ανιχνευτής. Οι κάμερες έγιναν το βήμα επιβεβαίωσης.
Γιατί Λειτουργεί Εδώ
Η διόρθωση ταιριάζει στην αστοχία. Το πρόβλημα ήταν η απόσταση, και ένας αισθητήρας φράχτη είναι αδιάφορος γι' αυτήν. Ένας αισθητήρας στο ύφασμα δεν χρειάζεται οπτική επαφή, φωτισμό ή ευνοϊκό καιρό για να καταγράψει ότι ο φράχτης έχει κοπεί. Χρειάζεται επαφή με τη δομή στην οποία είναι τοποθετημένος. Μια διαδρομή τρεις χιλιάδες πόδια μακριά αναφέρει ακριβώς το ίδιο με μία ακριβώς μπροστά από την αίθουσα ελέγχου.
Οι συνθήκες του χώρου λειτούργησαν επίσης υπέρ μιας προσέγγισης τοποθέτησης σε φράχτη. Η ανοιχτή θαμνώδης έκταση προσφέρει κάλυψη προσέγγισης και δίνει σε οποιοδήποτε σύστημα ευρείας περιοχής πάρα πολύ κινούμενη βλάστηση για να φιλτράρει. Ένας αισθητήρας φράχτη δεν ερμηνεύει ολόκληρο το πεδίο. Παρακολουθεί μία μόνο κατασκευή και το γεγονός που τον αφορά είναι η επαφή με αυτήν την κατασκευή.
Τίποτα από αυτά δεν καθιστά τις κάμερες περιττές. Τους δίνει έναν ρόλο στον οποίο είναι καλές. Η επιβεβαίωση του τι συμβαίνει σε μια γνωστή τοποθεσία είναι μια πολύ διαφορετική εργασία από το να είσαι το πρώτο πράγμα που παρατηρεί κάτι οπουδήποτε κατά μήκος μιας περιμέτρου, και οι τοποθεσίες που δυσκολεύονται είναι συνήθως αυτές που ζήτησαν από ένα ενιαίο στρώμα να κάνει και τα δύο.
Τι θα έπρεπε να ρωτήσουν παρόμοιες ιστοσελίδες
Εάν η περίμετρός σας μοιάζει με αυτήν, αυτές οι ερωτήσεις θα σας πουν εάν έχετε το ίδιο κενό:
- Π πόσο μακριά είναι το πιο απομακρυσμένο σημείο του φράχτη σας από την πλησιέστερη κάμερα, και τι λεπτομέρειες μπορεί να διακρίνει αυτή η κάμερα σε αυτήν την απόσταση, τη νύχτα, υπό τις καιρικές σας συνθήκες;
- Αν κάποιος έκοβε τον φράχτη σας αυτή τη στιγμή, στο χειρότερο σημείο της γραμμής, τι θα σας ειδοποιούσε και πόσος χρόνος θα χρειαζόταν;
- Ποιο είναι το πιο πιθανό πρώτο συμβάν εδώ: ένα κόψιμο, μια αναρρίχηση, ένα όχημα σε μια πύλη, ή μια προσέγγιση κάτω από τον φράχτη;
- Όταν χτυπάει ένας συναγερμός, ποιος τον επαληθεύει και πόσο γρήγορα μπορούν να ελέγξουν οπτικά αυτή τη ζώνη;
- Τι σου κάνει το έδαφος: βλάστηση, άνεμος, σκόνη που σηκώνεται, άγρια ζωή, στάσιμα νερά;
Αυτές οι απαντήσεις καθορίζουν εάν η ανίχνευση τοποθετημένη σε φράχτη επαρκεί από μόνη της, εάν η υπόγεια ανίχνευση πρέπει να βρίσκεται από κάτω της, ή εάν ένας αισθητήρας ανοιχτής περιοχής πρέπει να καλύπτει το έδαφος εντός της γραμμής. Άλλες αναπτύξεις συγκεντρώνονται στο μελέτες περιπτώσεων.
Το συμπέρασμα
Το πρόβλημα σε αυτόν τον τερματικό σταθμό ήταν ότι η περίμετρος μπορούσε να παραβιαστεί χωρίς τίποτα να το καταγράψει εκείνη τη στιγμή. Η λύση ήταν να γίνει ο ίδιος ο φράχτης το στοιχείο που ειδοποιεί, και να αφήσουν τις κάμερες να επιβεβαιώσουν αυτό που εντόπισε.
Αν έχετε μια μεγάλη περίμετρο και δεν είστε σίγουροι για το τι θα εντόπιζε η τρέχουσα εγκατάστασή σας στο απώτερο άκρο της διαδρομής, μιλήστε μαζί μας.
